1

           ชิซึกุ เด็กสาวอายุ 14 ปี เธอชอบอ่านหนังสือมาก ถึงขนาดปิดเทอมภาคฤดูร้อนยังไปขอให้อาจารย์ช่วยเปิดห้องสมุดให้ เพราะที่ห้องสมุดสาธารณะไม่มีหนังสือบางเล่มที่เธอต้องการ แต่แล้วเธอก็พบว่าในบัตรยืมของทุกๆ เล่ม จะมีชื่อ อามาซาว่า เซจิ อยู่ก่อนเสมอ นั่นหมายความว่า เด็กหนุ่มอ่านหนังสือทุกเล่มก่อนเธอ

 

            Whisper of the Heart เป็นงานลำดับที่ 9 ของสตูดิโอจิบลิ ออกฉายในปี 1995 น่าแปลกใจที่ฮายาโอะ มิยาซากิ และมือขวาคู่ใจอย่างทาคาฮาตะไม่ยอมกำกับเรื่องนี้ แต่ปล่อยให้เพื่อนสนิท โยชิฟุมิ คนโด ลองกำกับเป็นครั้งแรก ผลที่ได้คือ อนิเมชั่นแสวงหาความฝันของคนหนุ่มสาวที่ดีที่สุดเท่าที่จะหาชมได้ ถึงแม้หน้าปกและแนวเรื่องจะชี้ชวนไปที่ความรักครั้งแรกของเด็กมัธยมต้น แต่เนื้อหาสำคัญ กลับว่าด้วยการค้นหาตัวเองของชิซึกุ และการเดินตามหาความฝันของเซจิ

 

            การพบกันครั้งแรกของทั้งคู่ไม่น่าประทับใจนัก เพราะเซจิแอบอ่านหนังสือที่ชิซึกุลืมทิ้งไว้ แถมแอบอ่านเนื้อเพลงที่เธอแต่งไว้ให้เพื่อนเพื่อใช้ร้องในงานโรงเรียน แต่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดีขึ้นหลังจากที่ชิซึกุไปขอให้เซจิเล่นไวโอลินให้ฟัง เขาจึงเอาคืนโดยการขอให้เธอร้องเพลงที่แต่งไว้เสียเลย

            “งั้นเธอต้องร้องด้วย” เซจิหยิบไวโอลินออกมา

            “ฉันเหรอ แต่ฉันเสียงไม่ดี”

            “ก็เหมาะเลย”

            “ร้องสิ เธอรู้จักเพลงนี้ดี”เซจิสีไวโอลินทำนองเพลง Take me home, country road ขึ้นมา

 

            ฉันเคยฝันใฝ่อยากจะใช้ชีวิตด้วยตัวเอง... 

            ...ไม่หวั่นเกรงที่ต้องอยู่อย่างเดียวดาย 

            ทิ้งความทุกข์เศร้าในใจไว้เบื้องหลัง... 

            ...แล้วแสร้งทำตัวว่าฉันนั้นแข็งแกร่ง 

 

            คันทรีโรด ถนนสายนี้ 

            ถ้าหากมุ่งตรงไปจนสุดปลายทาง... 

            ฉันรู้ได้ด้วยใจของฉันว่ามันจะนำฉันไป... 

            ...สู่เมืองแห่งนั้น คันทรีโรด 

 

2

            “เธอเล่นไวโอลินเก่งจัง อยากเป็นนักไวโอลินเหรอ” ชิซึกุถามเซจิ

            “คนอื่นก็เล่นแบบฉันได้ ที่อยากทำคือทำไวโอลิน” เด็กหนุ่มตอบสีหน้าขึงขัง

            “เหรอ เธอทำเก่งนี่นะ”

            “มีโรงเรียนสอนทำที่เมืองครีโมน่า อิตาลี ฉันอยากไปเรียน”

            “ไม่เรียนต่อ ม.4 เหรอ”

            “พ่อแม่ฉันค้านหัวชนฝา แต่ปู่เข้าข้างฉัน”

            “ดีจังนะที่รู้ว่าตัวเองอยากทำอะไรน่ะ” ชิซึกุที่ยังไม่รู้อนาคตตัวเองบอก “ฉันคิดไม่ออกว่าจะทำอะไรดี แค่ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ”

            “ฉันก็ไม่รู้ว่าจะไปได้ไหม ทะเลาะกับที่บ้านทุกวัน ถ้าไปแล้วก็ไม่รู้ว่าจะมีพรสวรรค์หรือเปล่า”

 

            ไม่ว่าจะทุกช์เพียงไหนก็ไม่หวั่น... 

            ฉันจะไม่มีวันต้องหลั่งน้ำตา...

            ฉันก้าวเท้าเร็วขึ้นตามที่ใจปรารถนา...

            ...แล้วโยนความทรงจำเก่าๆ ทิ้งไป...

            คันทรีโรด ถนนสายนี้...

            ...ตรงไปสู่บ้านเกิดของฉัน...

            ฉันจะไม่ไปที่นั่น ฉันกลับไปไม่ได้...

            ...ไม่อาจจะย้อนกลับไปตามทางได้ คันทรีโรด

 

3

            หลังจากได้คุยกับเซจิและทบทวนตัวเองแล้ว ชิซึกุตัดสินใจเขียนนิยาย โดยขออนุญาตใช้ตุ๊กตาแมว บารอน ของคุณปู่เซจิมาเป็นตัวละครหลัก

            “มันเรียกว่าหินไมก้า ดูรอยแตกสิ” ปู่เซจิอนุญาตให้ใช้ บารอน เป็นตัวละคร ก่อนหยิบหินธรรมดาๆ ที่ข้างในมีแร่หินสีเขียวฝั่งอยู่ส่งให้เด็กสาว

            “สวยจังเลยค่ะ” ชิซึกุมองผลึกสีเขียวที่ซ่อนอยู่ข้างใน

            “มันเรียกว่าแบริลเลียม พบในแร่มรกตน่ะ เธอกับเซจิก็เหมือนกับหินก้อนนี้ หยาบ ไม่ได้เจียระไน แต่เป็นธรรมชาติ ฉันชอบหินที่เป็นธรรมชาติแบบนี้ แต่การทำไวโอลินหรือเขียนนิยายมันต่างกัน หินหยาบมันอยู่ในตัวเธอ เธอต้องเจียระไนเอง มันต้องใช้เวลาและความพยายาม เธอเห็นแร่ที่อยู่ในหินไหม”

            “ค่ะ”

            “เธอเจียระไนได้ แต่สิ่งที่ได้อาจไม่คุ้มค่า ส่วนเล็กๆ ที่อยู่ข้างในบริสุทธิ์กว่า มันอาจมีหินที่ดีกว่าซ่อนอยู่ แต่เราไม่รู้หรอกว่ามันซ่อนอยู่ตรงไหน”

            “หนูกลัว ถ้าหากว่ามันไม่มีหินที่สวยงามแฝงในตัวหนูอยู่ล่ะ” ชิซึกุเริ่มกังวล “แต่หนูอยากเขียน และหนูจะให้คุณปู่อ่านเป็นคนแรกค่ะ”

 

            ชิซึกุโหมเขียนนิยายเรื่อง Whisper of the Heart ถึงตี 4 ทั้งๆ ที่เป็นช่วงสอบจนคะแนนเธอตก เธออยากเขียนให้เสร็จก่อนที่เซจิจะกลับมาจากอิตาลีเพื่อปัจฉิมนิเทศ ทว่าในที่สุดผู้ปกครองของเธอก็ถูกเรียกไปพบจนได้

            “อะไรที่ลูกทำอยู่ที่ห้องสมุดพ่อชื่นชมนะ” พ่อเรียกชิซึกุมาถามสาเหตุที่คะแนนตก ก่อนจุดบุหรี่สูบ โดยมีแม่นั่งหน้าเครียดอยู่ข้างๆ

            พ่อชิซึกุถอนหายใจยาวแล้วพ่นควันสีขาวออกมา

            “ให้ลูกทำสิ่งที่อยากทำเถอะ” เขาหันไปพูดกับภรรยา “คนเรามันก็ต้องมีการเปลี่ยนแปลง”

            เด็กสาวแปลกใจที่ไม่โดนห้าม

            “เอาละชิซึกุทำสิ่งที่ลูกเชื่อมั่น” พ่อย้ำ “แต่มันไม่ง่ายหรอกที่จะเดินบนเส้นทางที่เราเลือก ถ้ามีอะไรผิดไปลูกก็ต้องยอมรับมัน

 

4

            เด็กสาวโหมเขียนนิยายจนเสร็จ แล้วรีบเอาไปให้ปู่ของเซจิอ่านเป็นคนแรกตามสัญญา ชายชราอ่านนิยายของเด็กสาวอย่างตั้งใจตั้งแต่บ่ายจนมืดค่ำ ชิซึกุเพลียจนหลับไปที่ริมระเบียง แล้วปู่ก็มาปลุกและบอกว่า

            “ชิซุกุซัง ฉันอ่านจบแล้ว ขอบใจนะมันดีมาก”

            ทว่าเด็กสาวไม่ยอมเชื่อ เธออยากได้ความจริง

             “ไม่จริง พูดอย่างที่คิดสิค่ะ หนูเขียนอย่างที่อยากเขียนไม่ได้ ช่วงหลังมันไม่เข้าท่าหนูรู้ดี”

            ชายชราเว้นจังหวะหายใจก่อนบอก

            “ใช้มันหยาบ ทื่อ และไม่สมบูรณ์” ปู่พูดตามความคิด “เหมือนไวโอลินของเซจิ แต่เธอได้แสดงให้ฉันเห็นแร่หยาบที่ตัดออกจากหินแล้ว เธอทุ่มเทกับมัน ทำมันได้ดีมาก ไม่จำเป็นต้องเร่งร้อน ค่อยๆ ใช้เวลาเจียระไนมัน

            ชิซึกุยอมรับความจริงแล้วในที่สุดก็ร้องไห้ออกมา

           “ถึงตอนนี้ พอหนูได้เขียน ถึงได้รู้ว่าแค่อยากเขียนมันไม่พอ หนูต้องกลับไปเรียนให้มากขึ้น”

 

            ฉันเคยฝันใฝ่อยากจะใช้ชีวิตด้วยตัวเอง...

            ...ไม่หวั่นเกรงที่ต้องอยู่อย่างเดียวดาย

           ทิ้งความทุกข์เศร้าในใจไว้เบื้องหลัง...

            ...แล้วแสร้งทำตัวว่าฉันนั้นแข็งแกร่ง

            คันทรีโรด ถนนสายนี้

           ถ้าหากมุ่งตรงไปจนสุดปลายทาง...

           ฉันรู้ได้ด้วยใจของฉันว่ามันจะนำฉันไป...

            ...สู่เมืองแห่งนั้น คันทรีโรด

 

           ไม่ว่าจะทุกช์เพียงไหนก็ไม่หวั่น...

            ฉันจะไม่มีวันต้องหลั่งน้ำตา...

            ฉันก้าวเท้าเร็วขึ้นตามที่ใจปรารถนา...

            ...แล้วโยนความทรงจำเก่าๆ ทิ้งไป...


            คันทรีโรด ถนนสายนี้...

            ...ตรงไปสู่บ้านเกิดของฉัน...

            ฉันจะไม่ไปที่นั่น ฉันกลับไปไม่ได้...

            ...ไม่อาจจะย้อนกลับไปตามทางได้ คันทรีโรด

 

            คันทรีโรด เมื่อวันพรุ่งนี้มาถึง...

           ฉันก็จะเป็นอย่างที่เคยเป็น...

            แม้อยากกลับไปที่นั่น แต่ไม่อาจกลับไปได้

            ลาก่อน

            ...คันทรีโรด

 

 

 

หมายเหตุ

------------------------------------------------------------------

สามปีหลังจากอนิเมชั่นออกฉาย ผู้กำกับ โยชิฟุมิ คนโด เสียชีวิต

อนิเมชั่นเรื่องสำคัญสำหรับคนที่อยากเป็นนักเขียนควรดู

สร้างจากมังงะเรื่อง เสียงกระซิบจากหัวใจ เล่ม 1 ของ อาโออิ ฮิอิรางิ

อนิเมชั่นที่เต็มไปด้วยหนังสือ ห้องสมุด เมืองเนินเขาที่สวยงาม แมว รถไฟ ความฝัน และการค้นหาตัวเอง

เอนทรี่นี้เกิดจากการดูรอบที่ 3 ห่างจากรอบแรกถึง 9 ปี!

คนรุ่นใหม่ที่กำลังค้นหาตัวเองอยู่อย่าลืมหามาชมกันครับ!

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

จิบลิ
แค่ชื่อสตููดิโอนี้ ก็เจ๋งแล้ว Hot! Hot!

#16 By Boymang*~ on 2012-08-07 21:12

ยังไม่เคยดูเรื่องนี้เลย ขอบคุณนะครับ big smile Hot! Hot! Hot!

#15 By PlAY on 2012-08-06 16:11

ชอบมากเรื่องนี้Hot! Hot! Hot! Hot! double wink cry

#14 By : : p l o y d : : on 2012-08-05 19:29

Hot! Hot!  อยากดูจังเลย.
กำลังค้นหาตัวเองเหมือนกัน big smile
คุ้นมากกับเรื่องนี้ เหมือนเคยดู
หรือเร่องอื่นๆ แต่สไตล์แบบนี้ก็ไม่รู้
แต่ก่อนเสพการ์ตูนญี่ปุ่นแบบนี้มาก
บางเรื่องอินจัด ดูจนน้ำตาไหล

Hot! Hot! Hot!

#12 By Ruj Rattanapahu on 2012-08-04 16:46

เรื่องนี้เคยดูค่ะชอบมากเรื่องเกี่ยวกับการตามหาความฝันHot!

#11 By MEISANMUI™ on 2012-08-04 11:26

Hot! Hot!
นำเสนออะไรใหม่ๆ
(สำหรับผมนะbig smile )
ดูไปแล้วสองรอบตอนต้องทำงานส่งอาจารย์
พอเขียนว่าเต็มไปด้วยแมว เลยยิ่งอยากดูเป็นพิเศษเลยค่ะ

#8 By ald_aruza on 2012-08-03 22:18

อา...น่าดู จะไปหาได้ที่ไหนเนี่ย sad smile

#7 By ตรีพันธ์ on 2012-08-03 21:44

หนังที่ประทับใจ
ไม่ว่านานแค่ไหนก็ไม่เลยลืม
สอง ฮ่าๆๆ
big smile big smile big smile Hot! Hot! Hot!

#6 By Nirankas on 2012-08-03 17:54

น่าดูจริงๆ... //มองงานที่พอกพูน

#5 By fahmai on 2012-08-03 17:53

Hot! Hot! Hot! big smile

#4 By dp on 2012-08-03 13:45

เรื่องนี้ตอนดูตอนเด็ก ๆ ไม่คิดอะไรมากรู้สึกเฉย ๆ 
พอโตขึ้นมาแล้วเอามาดูอีกรอบ
ตอนที่คุณปู่บอกว่านิยายมันยังไม่ดี ต้องใช้เวลาเจียระไน บทพูดนั้นน้ำตาเราไหลพราก ๆ เลยค่ะ 55
เหมือนแบบ โตขึ้นมาแล้วเข้าใจเลยว่าหมายความว่าอะไร

#3 By หมอก on 2012-08-03 11:54

เหมือนจะเคยดูผ่านๆที่ช่อง UBC หรืออะไรสักอย่าง คงต้องไปหามาดูจริงๆจังๆให้จบเรื่องสักรอบแล้วละครับ surprised smile Hot! double wink

#2 By บุรุษนิรนาม on 2012-08-03 02:31

Hot! Hot! Hot! Hot!

หนังเรื่องนี้น่าดูเป็นอย่างยิ่ง..

เวลาที่ผ่านมาเนิ่นนาน..

และการตามหาความฝัน..

ที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงbig smile big smile big smile